|
|
|
| MENU |
| Welkom |
| Cursus 2011-1 |
| Cursus 2011-2 |
| Arrangementen / Kosten |
| Waarom Wengen |
| Historie P.A.O. Wengen |
| Vervoer |
| Aanmelden |
| Nieuwsbrief |
| Contact |
| Cursus 2011-2 |
|
Functionaliteit en Leren - 'Moderne inzichten in het leren van functionele motoriek en de praktische toepassingen binnen de fysiotherapie' -
De nieuwste inzichten in functionele trainingsleer tonen aan dat niet alleen het brein centraal gesteld moet worden, maar dat juist de verbanden met directe perceptie en dynamische patronen tot het gewenste resultaat leiden; van incidentele bewuste besturing naar geautomatiseerde besturing voor blijvend betere functionaliteit. Tijdens deze cursusweek leren wij hoe wij de patiënt functionele bewegingen kunnen aanleren vanuit een geautomatiseerde besturing met blijvend en beter resultaat. Hierbij bespreken wij onder andere:
Een trainer wil, dat de training in het krachthok, ook een positief effect heeft op de sportbeweging buiten het krachthok. Een fysiotherapeut wil dat de oefentherapie een positief effect heeft op activiteiten buiten de oefenruimte. Beiden willen dat er een “transfer” ontstaat. We weten dat deze transfer min of meer gegarandeerd wordt als de oefenvorm specifiek is ten opzichte van de te verbeteren doelbeweging. We gebruiken bij het oefenen dezelfde spieren als in de doelbeweging, we gebruiken ze op dezelfde manier en vooral in training proberen we dezelfde bewegingspatronen en bewegingsuitslagen als in de doelbeweging toe te passen. Vooral fysiotherapeuten zijn geneigd om een enorme precisie in houding- en bewegingscorrectie te zien als een teken van vakmanschap. De beslissende factor voor de transfer of trainen is helaas niet of de trainer/fysiotherapeut de specificiteit van een oefenvorm ziet, maar of het trainende organisme een oefenvorm als specifiek ervaart. Trainers en fysiotherapeuten zijn geneigd om erg mechanisch en lineair te denken; het organisme denkt echter anders. Het organisme probeert bewegingsstructuren zo breed mogelijk inzetbaar te laten zijn. Bewegingen die niet breed inzetbaar zijn, behandeld het als tijdelijk incidenten die na gebruik het beste gewist kunnen worden uit het motorische geheugen. Anders wordt de motorische controle een rommeltje. Welke mechanismen hanteert het trainende systeem in het opbouwen van motorische controle. Welke rol speelt sensoriek hierin? Is er voorkeur voor directe perceptie? Waarom redeneert het lichaam van het gevolg naar de oorzaak van de beweging en niet van de oorzaak naar het gevolg? Hoe kunnen we specificiteit zo definiëren, dat het trainende lichaam het met die definitie eens kan zijn? Als we in staat zijn om de ordeningsprincipes van het motorische systeem te volgen, zal het leereffect sneller optreden, beter in het geheugen worden opgeslagen en makkelijker in allerlei situaties kunnen worden toegepast. Een aantal vragen die in de cursus behandeld worden zijn:
Doel Aan het eind van de week is de cursist in staat de moderne inzichten op het gebied van motorisch leren en motorische controle toe te passen in het praktisch fysiotherapeutisch handelen. Hierdoor is de cursist in staat protocollen op te stellen waarbij door geautomatiseerde besturing van functionele bewegingen blijvende verbetering optreedt, zoals bij de behandeling van hamstringblessures, achillespeesklachten, schouderinstabiliteiten, etc. Deze aanpak laat zich deels in technieken vertalen, maar het hangt vooral van de hulpverlener zelf af of hij een bepaalde levenshouding kan overbrengen. Vandaar dat dit onderdeel vooral een uitdaging is voor de ontwikkeling van de hulpverlener als professional, als helper en als mens. Aanmelden Klik hier als u zich wilt aanmelden voor deze cursus. |
| © 2010 PAO Wengen |